To byłeś ty?
Cóż...
Oczywiście, że tak.
Teraz ojciec
ożeni się z kobietą z Klanu Asa.
Ty też straciłaś...
osobę, której pragnęłaś.
Danbyeok zemdlał?
Tak. Chodźcie, szybko.
Ale ty masz lepiej.
Wciąż masz szansę.
Ja już nie zobaczę Saenarae.
Przeprosiłam.
Mówiłam, że żałuję!
Tak, też przepraszam.
Może później też pożałuję.
To dziwne uczucie.
Spodziewałem się satysfakcji,
a jednak
moje uczucia do ciebie znów są czyste.
To prawda. Nie czuję już nienawiści.
Połączmy siły.
Będę ci potrzebny.
Potrzebuję cię?
Wiesz, czego pragnę,
a czego się boję?
- Trochę. - A zatem
nazywaj mnie „matką”.
Mogłabyś być moją siostrą.
Ale przyjęłam cię,
gdy byłam tylko trochę starsza.
I ryzykowałam, wychowując cię.
Zasłużyłam na to miano.
Chyba tak.
W porządku,
matko.
Inni mogą nie rozumieć, ale nie ty.
Zemsta na kimś,
kto cię wychował.
Za młodu zostałaś yeomari
i dzieliłaś łoże z kimś dwa razy starszym.
Twój ojciec
kazał ci zabić ukochanego.
Dziś się zemścisz.
Ja już to zrobiłem.
Twoja kolej.
Zemścij się,
matko.
Głupia.
Myślałaś, że Tagon jest twój?
Ma rację.
To moja kolej.
Trucizna?
Trudno powiedzieć.
Trucizna czy choroba,
według członków Unii to kara Isodunyong.
Ishillobu seguma.
ISHILLOBU SEGUMA: WOLA BOGA
Po śmierci z woli boga
nie można wyprawić pogrzebu.
Dopilnuję,
by trafił do Isodunyong bez trosk.
W porządku.
Nie da się go wyleczyć?
Jest praktycznie martwy, ale będę próbował.
Tak czy inaczej,
trzeba wywieźć go z Arthdalu.
Tutaj zginie.
Danbyeok...
To musi być sprawka Asa Rona.
Ty draniu.
Boska kara?
Asa Ron, bronisz swojego daru od bogów.
Wypuść Mihola.
- Tak jest. - A potem...
daj to Miholowi,
a to Taealsie.
Tak jest.
Sodang, Pyeonmi,
zostaniecie ukarani za narażenie Danbyeoka.
Gilseon,
dowodzisz strażami.
Tak jest!
Wszyscy odpowiadają za narażenie Danbyeoka.
Od teraz bądźcie uważni.
- Tak jest! - Tak jest!
Mogę odejść?
Tak, wypuszczamy cię.
MIHOL
Dlaczego?
Danbyeok nie żyje.
Gdy wchodzi się tam, gdzie nie powinno,
to się spada.
Gdy robi się coś, czego się nie powinno,
pozostaje tylko żal.
Co się stało?
Spisałeś się, ojcze.
Kto inny
uknułby coś takiego?
Przewidział wszystkie możliwości,
dzięki czemu nasi ludzie przetrwają.
Przy triumfie Sanunga byłby wodzem,
a gdyby wygrał Tagon,
to ja byłabym wodzem plemienia.
Mam swoje wady,
ale zrobię, co mogę.
Teraz się wycofasz
i zajmiesz się Warsztatem Brązu.
Wiesz,
nie wiem, czy podołam nowemu wodzowi.
Masz jakieś rady?
YEOBI
Maehonje, tak?
HAE TUAK
Gdy będę to robić,
lepiej rozerwać usta łyżką
czy prętem?
Kto robi zamieszanie, gdy wodzowie rozmawiają?
Nie wychowałem cię jako yeomari wyłącznie dla siebie.
- Nasz rodzina... - Jeśli wymaga ona
wykorzystania dziewczyny jako yeomari,
to lepiej, by nie przetrwała.
To Tagon musiał zabić Sanunga.
Oczywiście. Zachęcałam go do tego od lat!
Pamiętasz dzień, gdy zamówiłeś mi...
sukienkę?
Powiedziałeś Yeobi,
że ma być najpiękniejsza na świecie.
Od tego czasu byłam u jej boku.
Gdy wybierała materiał,
cięła go
i zszywała z powrotem.
Wszystko było piękne.
Cieszyłam się.
W każdym momencie
naprawdę...
się cieszyłam,
nie wiedząc, że to Sanung...
ją na mnie założy,
jak i zdejmie.
Dlatego wybrałaś Tagona, a nie własnego ojca?
Tagon zniszczy Unię.
Zostanie królem.
Racja.
A ja będę miała nad nim władzę.
Unia nie ma przyszłości.
Arthdal jest zbyt duży, by przetrwał.
Ty...
Co z naszym plemieniem?
Nie rozwiniemy się jako jedność.
Plemiona nie mają już znaczenia.
Król będzie jeden.
Tagon i ja będziemy na szczycie!
Co z małżeństwem?
Tagon obiecał,
że cię poślubi?
Wątpię.
Weźmie żonę z Klanu Asa.
Musi.
Zgodziłam się, bo musi zostać wodzem Unii.
A potem...
porzuci cię.
Tylko ja porzucam ludzi.
Nawet ciebie zdradziłam.
To ja zdecyduję o tym, dokąd się udam,
kogo pokocham, kogo porzucę...
Ja, nie ty.
Ani nawet król.
To ja mianuję króla! Wybiorę Tagona!
Już czas.
- Chodź. - Wlazłem w gówno!
Otwórz mu gębę.
Ciężko wyciągnąć komuś język.
To wiedza przekazana przez Aramuna, twórcę Unii.
Odwaga
i wola.
- Tagon! - Tagon!
- Wódz Unii, Tagon!
- Tagon!
- Wódz Unii, Tagon. - Tagon.
- Wódz Unii, Tagon. - Tagon!
- Wódz Unii, Tagon. - Wódz Unii, Tagon.
- Tagon! - Tagon!
- Wódz Unii, Tagon. - Tagon!
- Wódz Unii, Tagon.
Otworzyć bramy!
Zabić Wahan!
Zabił niruhę Sanunga!
Zabić dujeumsaenga!
Zabił niruhę Sanunga!
- Zabić Wahan! - Zabił niruhę Sanunga!
- Zabić go! - Zabił niruhę Sanunga!
- Zabić go!
- Zabić dujeumsaenga! - Zabić Wahan!
- Zabić go! - Zabić go!
- Zabił niruhę Sanunga!
Zabić go!
Pomściłem niruhę Sanunga!
Isodunyong pomścił naszego wroga!
- Tagon! - Tagon!
- Wymierzyliśmy sprawiedliwość. - Tagon!
- Wódz Unii, Tagon! - Wódz Unii, Tagon!
- Tagon! - Tagon!
Wódz Unii, Tagon!
- Wódz Unii, Tagon! - Wódz Unii, Tagon!
Osiem bangów i 12 wonów?
To system sprzed 200 lat,
gdy Aramun założył Arthdal.
Chcesz go przywrócić?
Tak.
Kto będzie ministrami
przy ośmiu bangach i 12 wonach?
Wezmę wodzów plemion Arthdalu
i wyznaczę ich.
Wodzów?
Nie chcesz, by coś planowali.
Zrób tak.
Dziękuję, niruho Asa Ronie.
LAS BANDI, RADA PLEMION
Bang i sol.
Mówisz o pierwszym systemie
z czasów Aramuna?
Specjalista był nazywany solem,
a ci, którzy go słuchali bangami.
Nowa wódz Plemienia Saenyeok
mimo wieku świetnie zna historię.
Jej wiek nie powinien być poruszany na radzie plemion.
Nie wspominaj go,
niruho.
Oczywiście. Mój błąd.
Przepraszam.
Tak, chcę wprowadzić ponownie ten system.
Aby zarządzać Unią,
potrzebujemy ośmiu bangów
oraz 12 wonów do pomocy.
Niech wodzowie plemion przeniosą się do Arthdalu
i władają jako ministrowie i wiceministrowie.
Przypomina Sanunga.
Jest świetnym aktorem.
Ja, Chobal z Plemienia Hopi, zgadzam się.
Ja, Dawa z Plemienia Ggachinol, zgadzam się.
Ja, Heukgal z Plemienia Garamal, zgadzam się.
- Masz moje słowo. - Do usług.
Ja, Kungtung z Plemienia Bato, zgadzam się.
Ja, Taealha z Plemienia Hae, zgadzam się.
Ja, Narin z Plemienia Saenyeok, zgadzam się.
Ja, Asa Ron z Plemienia Białej Góry,
powiedziałem już nowemu wodzowi Unii,
że to spójne z wolą bogów.
Zatem Daedae, nasz skryba,
może ogłosić nowe pozycje.
Tak jest.
Ministrem bang do handlu
zostanie Kungtung z Plemienia Bato.
- Dobrze. - Idealnie.
Dam z siebie wszystko!
Teraz bang Związku Brązu.
Zostanie nim Taealha z Plemienia Hae.
Gratulacje.
Zrobię, co mogę.
A teraz minister bang rytuałów.
Zostanie nim Asa Ron z Plemienia Białej Góry.
- Asa Ron! - Gratulacje.
- Rany. - Asa Ron.
- Gratulacje. - Oczywiście.
Strażnik Białej Góry!
- Asa Ron. - Gratulacje.
- Rany, gratulacje. - Gratulacje.
Niruha Asa Ron
będzie ministrem?
Obowiązki się nie zmienią,
tylko tytuł.
Nie w tym rzecz. Teraz wódz Unii stoi ponad nim!
Tagon, ty draniu!
Do cholery!
Wodzowie plemion...
byli w siódmym niebie,
bo nie rozumieli.
Asa Ron może się wtrącić.
Ale nie obali cię.
Nowa wódz Plemienia Saenyeok jest śmiała.
Danbyeok dobrze wychował córkę.
Jest młoda, więc mi nie grozi.
A twoje dziecko?
Saya.
Nie odwiedzisz go?
I jak? Niedobrze?
A może tak?
Tagon wyprowadzi cię
i przedstawi jako syna.
Ekscytujące, prawda?
Hej!
Ty...
Żartujesz?
Witaj, Tagon.
Wyjdź!
Wyrosłeś.
Tak.
Racja.
Podobno przeczytałeś wszystkie książki.
Co innego tu robić?
To mój błąd, co się wtedy stało.
Zaskoczył mnie nagły intruz.
Rozbierz się.
Strupy odpadły.
Możesz wychodzić, ale uważaj.
Bez obaw, ojcze.
Ojcze.
Podanie się za Aramuna było śmiałe.
Czemu nie poszedłeś dalej?
Został on bogiem 200 lat temu
po decyzji Klanu Asa.
Gdybyś naciskał, Klan Asa niechętnie by...
A jednak zostałem wodzem.
Ale nie królem.
To przecież twój cel.
W Arthdalu boją się Klanu Asa,
a wielbią ciebie.
To nie czyni króla.
Król musi być niczym klęska.
Przerażający niczym katastrofa.
Ale?
Za bardzo chcesz być wielbiony.
Spadnie na nas klęska, gdy poleje się krew Asa.
Też musisz się bać.
Czemu?
Bo Igutu jest lepszy niż Saram.
Będziesz królem, a ja następcą. Staniemy się bogami
i dumnie pokażemy purpurową krew...
„Dumnie”?
Naiwnie podchodzisz do terroru.
Nic nie wiesz o Igutu.
Gdy miałem siedem lat, kolega zobaczył moją krew.
Miał siostrę w wieku 11 lat,
13-letniego brata,
ojca,
matkę i wujka.
Nie zapominajmy o babci.
Ale ojciec zabił wszystkich.
Potem zabijałem tych, którzy wiedzieli.
Gdybym nie zrobił tego od razu,
musiałbym zabić tych, których spotkali później.
To oznacza bycie Igutu w Arthdalu.
Co mówiłeś?
Na polu bitwy spotykałem tak ignoranckich żołnierzy.
Ale nie zaprzyjaźniałem się z nimi.
Zbyt szybko ginęli.
Poznaj terror.
Jeśli tego nie zrobisz,
będę musiał cię nauczyć.
Tak jak mój ojciec mnie.
To, że jesteś Igutu...
Czy ty...
Nieważne.
Wezmę to pod uwagę.
To, że jesteś Igutu...
Czy ty...
Czy się wstydzę?
Tego, że jestem Igutu?
Nie lubiłem tego.
Wciąż nie lubię.
Co u ciebie?
Ugościłaś się tu?
Muszę przeżyć.
Zrobię to, co muszę.
Naprawdę boisz się śmierci.
Dla tych, którzy mają powód, by żyć,
sposób przetrwania
i ból, jaki muszą znieść,
nie ma znaczenia.
Co?
Od dzisiaj
pilnuj Sayi i mów mi o wszystkim.
To sekret.
Nie mów o tym nikomu, Sayi i Tagonowi też.
Jasne?
W porządku.
Niczego nie próbuj,
bo zabiję twojego ojca.
Mój ojciec...
Gdzie on jest?
W Fortecy Ognia.
Będzie w niewoli.
Masz robić to, co ci mówię.
Tak.
Dobrze.
Ojcze.
Chodź tu!
Jak...
Jak mogli wrzucić Eunseoma do wrzątku?
To takie okrutne.
- Ci ludzie... to prawdziwe bestie. - Przestańcie płakać.
Nie ma za kim.
Mungtae.
Jak możesz tak mówić?
Płaczecie za Eunseomem?
Pomyślcie o nas.
Dalsae i Buksoe porzucili nas i uciekli.
- To... - Wiecie...
co wkurza mnie najbardziej?
Nie byłem pierwszy.
To, że Dalsae i Buksoe zdradzili mnie pierwsi,
przepełnia mnie złością.
Mungtae.
Ten.
I ten. Do Warsztatu Gungseoka.
Ten
i ten do Doldambul.
A reszta do Gildii Bachi.
Znają nasz język, więc weźcie za nich dużo.
- Tak jest. - Ojcze.
Rany.
- Chodźcie. - Rany.
- Ojcze! - Nie!
Ruszać się!
Ojcze...
Geombul!
A co ze mną?
Udasz się do Fortecy Ognia
i będziesz donosił, co tam widzisz.
To sekret.
Niczego nie próbuj,
bo wrzucę twoją córkę do wrzątku.
Jasne?
MAGAZYN INFORMACJI PILGYEONGGWAN
Tędy.
Usiądź tu.
Dzięki temu plecy i ręce odpoczywają.
Czemu na to nie wpadłem?
Jak ci na imię?
Yeolson.
Powiedz wszystko, co wiesz.
Słucham?
Skąd pochodzisz,
jakie są tam rośliny i zwierzęta,
jaka jest ziemia i pogoda,
a nawet rodzaje skał.
I powiedz wszystko o Plemieniu Wahan.
Wszystko?
Dlaczego?
Zapiszemy to.
Co? „Zapiszecie”?
Co to znaczy?
To są „listy”.
Zamienimy twoje słowa w listy.
Gdy odejdziesz...
Nie. Nawet jeśli umrzesz,
to dzięki tym listom zapamiętamy twoje słowa.
Nawet jeśli odejdę,
to dzięki tym dziwnym rysunkom zapamiętają moje słowa?
Te listy są mną?
To bundie.
BUNDIE: CHIŃSKA PAPRYKA
To gorczyca.
To nie jest jedzenie, tylko dodatki dla smaku.
Dla smaku?
Co to znaczy?
To cho.
CHO: OCET
Gorczyca...
Uważaj. Ruch jest szybki. Możesz go nie zauważyć.
Za szybko, co? Zrobię to wolniej.
Spróbujmy jeszcze raz.
Nie chcę uczyć się walczyć.
Rany. Wody!
Wody!
Hej! Co zrobiłaś?
To trucizna, prawda? Na pewno nie jedzenie.
Rany, ty mała...
Wstawaj. Zobacz, co tu narobiłaś.
Szybko, posprzątaj to.
Albo nieważne. Idź pilnować pana Sayę.
Coś ty narobiła?
Nie, to niemożliwe.
Panie Saya.
O co chodzi?
- Pan Saya... - Rany.
Szybko, znajdź go.
Panie Saya! Gdzie on jest?
Szybko!
Pójdę tędy. Ty idź tam.
Czemu mnie śledzisz?
Pan Saya?
Mogłabyś uciec.
Hae Tuak i Taealhy tu nie ma.
Nie mogę.
Czemu?
Zabije mojego ojca, jeśli ucieknę.
Gdzie on jest?
U Taealhy.
W miejscu z dymem.
Fortecy Ognia?
Co...
Co to?
Potrafię śnić.
Racja. Nie wiesz, czym jest sen.
Jestem uwięziony.
Zawsze byłem.
Ale w snach mieszkam w takim miejscu.
Biegam po polach,
poluję na zwierzynę.
W snach jestem szybki i silny.
Niemożliwe...
Widzi w snach Eunseoma?
Jednak sny te są mgliste.
Gdy śnię, wszystko jest jasne,
ale po obudzeniu już nie.
Naprawdę widzieli się w swoich snach?
Chyba widziałem cię w swoich snach.
Nie mam pewności.
To naprawdę ty?
Dokąd mnie zabierasz?
Chcę ci coś pokazać.
Tylko ja znam to przejście.
Benetbeot Eunseoma...
musiał urodzić się w noc przejścia Komety Azure.
Nasza trójka urodziła się w ten sam dzień.
Matka Choseol miała rację?
Eunseom...
Tęsknię za tobą.
Bardzo.
Eunseom...
Jesteśmy.
To tu.
Wiedziałam, że tu będziesz.
Później się policzymy.
- To nie potrwa długo. - Nie możesz.
Idźcie, nim przyjdzie Taealha.
- Nie. - Czego chcesz?
Muszę coś zrobić.
Co takiego?
Jej tata jest tu niewolnikiem.
Chcę, by go zobaczyła.
Rany, to jakaś bzdura.
Mam tu zrobić scenę?
- Co? - „Tu jest Igutu.
Jestem synem Tagona”.
Powiedzieć tak?
Rany.
Przestań żartować.
Myślisz, że żartuję?
Panie Saya.
Co się stanie, jeśli zrobię tu wielką scenę?
Może mnie powalisz i wyniesiesz,
ale przelejesz purpurową krew.
Jak sobie z tym poradzisz?
Wątpisz, że to zrobię?
Hae Tuak.
To ty...
zabiłaś Saenarae, prawda?
To listy?
Listy...
Tylko na chwilę.
Pozdrów go i wyjdź.
Dobrze.
Ojcze.
Tanya?
Tanya.
Ojcze!
W porządku? Jesteś ranna?
Nie, nic mi nie jest.
A tobie?
Jestem cały.
Jesteś tu, więc wszystko jest dobrze.
A co z Wahanami?
Wszyscy żyją?
Dalsae i Buksoe zdołali uciec.
Inni też są cali.
Rozdzielili nas,
ale podobno dadzą każdemu pracę.
Ojcze.
Wiesz, co z Eunseomem?
O co chodzi?
Chyba...
nic nie słyszałaś.
O czym?
Ojcze.
Co się stało?
O co chodzi?
Eunseom...
nie żyje.
Jeśli to zrobisz, rana się pogorszy.
Kim jesteś?
Nunbyeol.
Młodsza siostra Chaeeun.
Masz tu zostać.
Chaeeun?
A Plemię Wahan?
Co z nimi?
Mieli ściąć wszystkich, jeśli się nie pojawię.
Nie.
Nie zrobili tego.
A co się stało?
Myślą, że nie żyjesz.
Wahanie są bezpieczni. Tak mówiła Chaeeun.
A na zewnątrz są twoi dwaj przyjaciele.
- Eunseom! - Eunseom!
Dalsae i Buksoe.
W porządku? Rany, Eunseom!
Jak mnie znaleźliście?
Dzięki Doti.
Pomogła nam niejaka Chaeeun.
Eunseom żyje. Jesteśmy bezpieczni.
- Eunseom! - Rany, nie...
Wciąż dochodzi do siebie. Nie może się ruszać.
Dokończę parzyć zioła.
- Eunseom. - Hej.
Gdzie jest Tanya?
Co się z nią stało?
- Złapali ją? - Nie wiemy, gdzie jest.
Możliwe,
że...
Nie.
Nic jej nie jest.
Po raz pierwszy widziałem ją we śnie.
Na pewno nic jej nie jest.
Znajdę ją.
Zabierają Mungtae i Teodae gdzieś daleko stąd.
Uratujemy ich.
Jak?
Pomożesz nam?
Eunseom wciąż dochodzi do siebie.
W porządku. Pomogę wam.
Eunseom...
Co to?
Twierdzą tu, że purpurowe usta to złowrogi omen.
Zawsze uznawałem je za pechowe.
Każdy pewnie myśli tak samo.
Hej.
Wciąż się śmiejesz.
To przez wizytę u ojca?
Oczywiście.
Dziękuję, panie Saya.
Od teraz bądź dla mnie dobra.
W porządku.
To jakaś wariatka?
Zaopiekuj się moją córką, Tanyą.
Straciła swoją wielką miłość.
Głupi jej o tym powiedziałem.
To ten chłopak, Eunseom.
Dowiedziała się, że jej ukochany nie żyje,
a wciąż chichocze.
To wariatka.
Słyszałeś, o czym mówili?
Nie wrócimy w jednym kawałku.
Tak, słyszałem.
To niemożliwe.
Mówią w naszym języku. Dostaniecie za nich krocie.
Nie ograb mnie.
Poważnie.
- Ruszajmy. - Idźcie!
- Wstać, szybko! - Szybko!
- Liczę na ciebie! - Wstawać!
- Ruchy! - Idziemy!
- Idźcie. - Szybko!
- Szybko, szczury! - No dalej!
Co wam tyle zajmuje? Pospieszcie się.
- Ruchy! - Wciąż sikacie.
- Usiądźcie. - Siadać!
Zwiąż ich.
- Ruchy. - Pokażcie im.
Niech nie myślą, że im pobłażamy.
Stójcie prosto!
To ohydne.
Masz stać prosto. Chodź tu!
Stój prosto, draniu!
Chodź.
Rany, cuchniesz!
Chodź. Zwiążę ci ręce.
- Draniu. - Stój prosto!
- Chodź tu. - Daj ręce.
Ty skurwysynu. Wciąż nie skończyłeś?
- Stój prosto, draniu. - Chodź tu.
Nie wierć się!
Na co się patrzysz?
Na co, do cholery?
Nie wierć się i chodź.
Jesteśmy gotowi.
Chodźmy.
- Chodźmy! - Chodźmy!
- Wstawaj. - Wstawać!
- Szybko! - Wstawać! Szybko!
- Wstawać! - Chodźmy!
- No dalej! - Wstawajcie!
- Szybko! - Ruszajmy!
Ruszajcie się!
Szybko, do cholery!
- Mój brzuch. Chwilę. - Hej.
- Chwilę. Nie mogę iść. - Cholera.
- Nie mogę iść. - Miałeś czas wcześniej.
- Strasznie mnie boli. - Wstawaj!
Tylko chwilę.
- Boli mnie! - Przed nami długa droga.
Chodź tu, szczurze. Szybko!
Rany, chwila...
Idź!
- Chodźmy! - Chodźmy!
- Z drogi.
Ruszajcie się!
Idźcie. Przed siebie.
- Chodźmy. - Szybciej!
Nie widzę Mungtae.
Był tuż za Teodae.
Co zrobimy?
Poddamy się?
Czy uratujemy Teodae?
Buksoe rozpali ogień.
I tak już się zaczęło.
Stać!
Buksoe! Uciekaj!
Buksoe, uciekaj!
Uciekaj, Buksoe!
Dujeumsaengs są bardzo lojalni.
Ratujecie kumpli.
Pewnie zastanawiacie się, jak was znaleźliśmy.
Zgubiliśmy tamtego.
Wysłać więcej ludzi?
Nie. Mamy dwóch nowych niewolników.
Dzięki tobie.
Brać ich.
Zabierzcie ich.
- Szybko! - Tego dnia,
- gdy było tak ciemno... - Szybko!
...wciąż cię wołałem.
Gdzie jest Dalsae, Buksoe? Chcę iść z tobą!
Mogę iść z tobą, Dalsae?
Wyciągałem do ciebie rękę,
ale uciekłeś z Buksoe.
- Ruszaj się. - Co robisz, u licha?
Byłem kłopotem.
- Ruchy! - Hej.
Stój prosto!
Zdradziłeś mnie pierwszy.
- Brać ich. - To dlatego...
- Brać ich! - To dlatego...
chciałem cię ocalić.
- To na nic. - Co oni robią?
Nic by to nie dało.
- I ty też. - Ruchy!
Chcieliście nas ratować, a przez to...
Nie zabijajcie nas.
Urumi zmarł,
Doldol i Oryuk też zginęli.
Ruszajcie się!
- Nie możemy... - Hej.
...stąd uciec.
Przestań!
Zabrać go!
- Ruchy! - Chodźmy!
Nie żałuję.
Szybko, do licha!
Nie żałuję.
- Szybko! - Idźcie normalnie.
Ruchy!
Żartujesz?
Trójka z nich może być tłumaczami.
Nici z umowy.
Proszę nie odchodzić.
Nie odmówiłem.
W porządku.
Proszę. To za niewolników.
A to
jako wyraz szacunku.
Co za dupek.
Proszę mi pomóc dotrzeć do Arthdalu.
SYOREUJAGIN
Ale obiecaliście,
że mnie tam nie zabierzecie. Miałem żyć!
Jakie znaczenie ma obietnica dana dujeumsaengowi?
Wstawaj, draniu!
Nie do wiary!
Przez to straciłem przyjaciół.
Nie ruszaj się!
Czemu się nie słuchasz?
Przestańcie!
Tak cię to uraziło?
Zdradziłeś ich, mimo że cię ratowali.
Czym tu się urazić?
Chciałem przeżyć.
Zrobiłem to, by przeżyć.
Zrobiłbyś wszystko?
Tak.
Zrobię wszystko, by przeżyć.
Przypominasz mnie.
Jesteś bardzo silny.
Jeśli ci odpuszczę,
dołączysz do mnie?
Tak, zrobię wszystko.
Mungtae...
- Dranie. - Co robicie?
- Ruchy! - No dalej!
- Szybciej! - Mungtae to zrobił?
Mungtae?
Możesz się uwolnić?
Nie.
Musimy uciec.
Jak udało mi się uwolnić?
Mungtae...
Rozumiem go.
Co?
Wiem, czemu nas zdradził.
Co?
Mnie też to zrobiłeś.
O czym ty mówisz?
- Mungtae. - Dalsae!
Dalsae!
- Nie, proszę! - Dalsae!
Dalsae!
Ma rację.
Porzuciłem ich.
Gdy uciekaliśmy,
on i Mungtae zgubili się w mroku,
a ja udałem, że nie widzę, i uciekłem.
Tak?
Na polowaniu
obroniłeś Mungtae przed niedźwiedziem.
Nie mogłem ich obronić.
Z niedźwiedziem czułem się pewnie,
ale tutaj tak nie jest.
- Nie wiedziałem, czy obronię Mungtae. - Nie tłumacz się.
Mungtae to tchórz, a ja jestem słaby.
Dlatego byliśmy kłopotem.
- Prawda? - Hej!
- Porzuciłeś nas! - Milcz!
- Draniu! - Szczury!
Jak śmiesz!
- Dupki! - Draniu!
- Dalsae! - Igutu!
- To Igutu! - Stój!
Nie ruszaj się!
- Nie ruszaj się! - Co się dzieje?
Ten drań to Igutu!
- Nie... - Ruchy!
To naprawdę Igutu.
Mieszaniec. Prawdziwy Igutu.
Cholera. Spójrz na tę purpurową krew.
Naprawdę jest purpurowa!
Musimy go zabić, prawda?
Durniu! Wydałem krocie, by ich kupić.
To co zrobimy?
I tak wyląduje w norze.
Będzie dobrym pracownikiem.
Spierzcie go.
- Eunseom! - Cicho!
- Eunseom! - Nie ruszaj się!
- Eunseom! - Zamknij się!
Nie, Eunseom!
- Eunseom, nie! - Nie ruszaj się!
- Nie!
Nie ruszaj się, dupku!
Jest słaby.
Naprawdę straciła zmysły.
Ta dziewczyna...
A jeśli naprawdę zwariowała?
Kto?
Rany, wystraszyłeś mnie.
Kto zwariował?
Ta...
dziewczyna, Tanya.
Dlaczego?
Witam, panie Saya.
Mam coś zrobić?
- Panie Saya. - Na co czekasz?
Słucham? Na co czekam?
Czekasz na coś, nim skończysz żywot.
Też tego chciałem po śmierci Saenarae.
Jak gdyby nic się nie stało, radośnie czekałem na Taealhę,
by zabić się przed nią.
Na co czekasz?
Mój panie.
Nie rozumiem.
To o co chodzi?
Twój ukochany nie żyje. Jak możesz...
Kto nie żyje?
Eunseom?
On nie umarł.
Eunseom...
mnie uratuje.
Kazałam mu po mnie przyjść.
On nie żyje.
- Nie. - Tak.
Żyje.
Widziałem, jak ginie.
Każdy w Unii to widział.
Wyszedł mu język, stękał.
I krzyczał.
A potem wrzucili go do wrzątku
- i umarł. - Nie!
- To nieprawda. - Wszyscy ludzie
klaskali i wiwatowali.
„Zemściliśmy się!
W końcu
pomściliśmy śmierć niruhy Sanunga.
Ugotowaliśmy tego podłego,
ohydnego dujeumsaenga!”
To nieprawda. Eunseom żyje.
To na pewno nie jest prawda.
Eunseom żyje.
Żyje. Nie kłam!
- Hej! - Ty dziwko!
- Puść. - Panie Saya.
- W porządku? - Puść mnie!
Jak śmiesz atakować pana Sayę?
Eunseom nie umarł.
Ty dziwko!
On żyje!
- Ruchy! - No dalej!
- Ruszajcie się! - Szybciej!
- Ruchy! - To nie zabawa.
- Szybciej! - No dalej!
- Idźcie! - Ruchy!
- Szybciej. - Ruszajcie się!
Eunseom...
Eunseom.
Zabiłam cię.
Hej!
Tutaj.
Co jest?
- Uważaj. - Ten jest dobry.
Jak to zrobiłeś?
Nie.
- Raz, dwa... - Raz, dwa...
Bez oszukiwania!
Co to?
Byłem blisko!
Ale on nie wie...
Raz, dwa, trzy. Start!
Nie naciskaj za bardzo.
Powoli.
Raz, dwa, trzy!
Miałeś odlecieć wolny.
Ale...
uwiązałam cię zaklęciem jak idiotka.
Mamo...
Zginąłeś brutalną śmiercią,
bo przeklęta dziwka rzuciła na ciebie urok...
„Dla tych, którzy mają powód, by żyć,
to, jak żyją, nie ma znaczenia”.
Ten chłopak, Eunseom...
To przez niego?
Czemu takie rzeczy
muszą się nam zdarzać?
Olmi...
Czemu to dziecko musiało umrzeć?
Czemu Urumi musiał tak skończyć?
I czemu Eunseom musiał tak cierpieć...
Nie.
Czemu wy...
w ogóle musieliście nas złapać?
Potrzebujemy pracowników
do siania i żniw.
Musimy budować domy.
Potrzebujemy ubrań i biżuterii.
Ale czemu?
Po co wam tyle rzeczy?
Żyliśmy szczęśliwie bez nich.
Jeden dzik
wykarmi 20 osób.
Gdy łapiecie dzika,
to jedna osoba zjada go całego?
Jecie pięć czy dziesięć posiłków
jednego dnia?
Jedzenie zaspakaja umysł,
a nie głód.
Nawet tony złota
lub tysiące białych koni
nie wystarczą, by zaspokoić żądzę ludzi.
Dlatego wciąż pragną więcej.
Bez przerwy.
Naprawdę...
nie rozumiem...
tego wszystkiego.
Nie rozumiem.
Nie wątpię.
Dopóki nie zaznasz władzy
i prawdziwej satysfakcji,
nie zrozumiesz.
Tak.
Umrzesz, nie znając odpowiedzi.
„Czemu moje plemię musiało cierpieć?
Czemu muszę umrzeć?
Czemu przyjaciel, dla którego żyłam, został ugotowany?”
Umrzesz, nie znając odpowiedzi.
Co mam zrobić?
A jeśli odbierze sobie życie?
Dopóki nie zaznasz władzy
i prawdziwej satysfakcji,
nie zrozumiesz.
Umrzesz, nie znając odpowiedzi.
Zaznam...
władzy?
Powód...
Eunseom.
- Eunseom. - Ruchy!
- Wstawać! - Wstawaj!
Wstawać!
- Wstawaj. Szybko! - No już.
- Nie wierć się! - Ruchy!
- Wstawaj! - Idź!
- Ruchy! - Ruszaj się!
Szybciej! No już!
Ten kamień jest za duży. Nie poleci za daleko.
Do łapania ptaków...
najlepszy będzie taki.
Ale na dziki...
szukaj takich, z ostrymi krawędziami.
- Bo mają grubą skórę? - Tak.
Powiedzmy, że spędzamy tu razem czas,
a nagle wyskakuje na nas tygrys.
Jakiego kamienia wtedy użyjesz?
Cholera...
Co mnie obchodzi, czy durny dujeumsaeng umrze?
Nic.
Eunseom.
Przepraszam.
Będę żyć dalej.
Zdobędę władzę,
by dowiedzieć się, co ci się stało
i czemu nas to spotkało.
Znajdę odpowiedzi na wszystkie pytania,
które sobie zadaję,
i kiedyś ci o tym powiem.
Szpiczasty kamień?
Nie.
Jeśli skoczy na ciebie tygrys,
to chwyć po prostu najbliższy.
Najbliższy kamień.
- Hej. - Będziesz moim kamieniem.
- Ty... - Moją pierwszą bronią.
Wybacz mi.
Straciłam na chwilę zmysły na wieść o śmierci przyjaciela.
Wybacz...
i daruj mi życie.
Ja, Tanya, należę do ciebie,
mój panie.
„Mój panie”?
Tak.
Będę ci służyć,
mój właścicielu.
Będę ci potrzebna.
Będę służyć ci jak najlepiej.
Ja, Tanya z Plemienia Wahan,
rzucam na ciebie klątwę.
Właścicielu?
Zobaczymy, kto tu rządzi.
Spróbuj podołać mojej klątwie,
Saya.
Muszę się wszystkiego dowiedzieć.
Od tego zacznę.
W końcu zobaczą, jaki jest naprawdę Tagon.
Asa Ron.
- Mamo! - Zaczęło się?
- Idźcie! - Ruchy!
Najpierw uratuję was,
a potem świat.
Czas na ruch najpotężniejszego boga Arthdalu.
Napisy: Krzysztof Zając